Terwijl heel Nederland
gniffelend zat te wachten op het door de Maya’s aangekondigde ‘einde ter
tijden’ gaf de paus voor zijn meest nabije medewerkers de traditionele kersttoespraak.
In de politiek en economie is het richting kerst rustig en dat betekent
komkommertijd voor de media. Ongetwijfeld heeft een wakkere journalist in Rome
gedacht ‘de paus heeft een toespraak, dat moet verdraaid kunnen worden tot een leuk
voorpagina-artikel’. En zo geschieden…
Zoals verwacht vermelden zowel nu.nl als nos.nl dat de paus vindt dat homoseksuelen ‘de essentie van het menselijk wezen’ vernietigen. Dat is zeker in Nederland natuurlijk ammunitie voor een ronkend artikel. Ik las de eerste berichten over de toespraak tijdens vergaderingen in Den Haag en schrok. Als Limburgse jongen die loyaal probeert te zijn aan de Kerk maar óók eerlijk is over zijn gevoelens voor mannen zorgen berichten die een combinatie tussen beide leggen (en die zijn er nogal) meestal voor veel gedoe. Het brengt me namelijk niet zelden in een ongemakkelijk dualisme. Een tweet op hoge poten was dan ook snel geplaatst. Aangespoord door reacties van followers heb ik bij thuiskomst de tekst van de paus opgezocht en gelezen. Een korte reactie.
Wat de paus zei
De paus haalt in zijn toespraak aan dat het geslacht ‘man’ dan wel ‘vrouw’
is gegeven door de natuur. Het is geen (in ieder geval niet alleen) een
sociale rol dan wel menselijke constructie. Daarmee verwerpt de paus het eenzijdige
concept van gender. Hij stelt dat het geslacht een gegeven feit is en daarmee
een natuurlijk realiteit. De paus koppelt daar de christelijke visie van een Scheppende
God aan vast die de mens schiep als zijnde man en vrouw. Wanneer de mens dit
gegeven betwijfeld wordt het slechts geest en wil en wordt het lichamelijk
gegeven dus radicaal ontkent. De paus noemt dit een ‘manipulatie van de
natuur’. Daarmee stelt de paus dus niet, zoals nu.nl en de NOS wel doen, dat
homo’s de natuur manipuleren noch dat ze de menselijke natuur aantasten. De paus probeert met deze redenering slechts te benadrukken dat man en vrouw
bij elkaar horen. Man en vrouw behoren bij elkaar omdat ze in principe de
vrucht van voortplanting in zich dragen. Het gegeven dat man en vrouw
natuurlijk is lijkt geen vreemde uitspraak. In de gehele biologische ordening
zijn man en vrouw op elkaar gericht voor voortplanting en daarmee is wat wij
noemen heteroseksualiteit de norm. Dat kan mijn inziens simpelweg niet ontkend worden. Daarmee zijn man, vrouw en kinderen het natuurlijke huisgezin. Dat
heeft de paus nogmaals gedefinieerd in zijn toespraak.
Maar homo’s dan?
Wanneer je het woord ‘homo' dan wel ‘gay’ intoetst bij het doorzoeken van de
toespraak van de paus op internet zal dat nul zoekresultaten tot gevolg hebben.
De paus heeft het woord namelijk niet gebruikt. Hij heeft in reactie op
ontwikkelingen in onder andere Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk alleen de
natuurlijke orde weergegeven. Maar iedereen weet dat de paus zich met het schetsen daarvan afzet tegen
homoseksualiteit. Homoseksualiteit is volgens de kerkleer iets
tegen-natuurlijks, iets dat tegen de door God gewilde scheppingsorde ingaat en
niet past bij de opdracht die God de mens bij zijn creatie gaf.
De polemiek over dat thema is zeer uitvoerig. Sterker nog; boekenkasten
zijn er door zowel voor- als tegenstanders volgeschreven. Nieuwe argumenten
worden nauwelijks nog gevonden. Ik blijf de Bijbelse fundering voor afwijzing van
homoseksualiteit mager vinden. Zelfs de meest forse evangelische christen zal
zeggen dat de primaire bedoeling van de Bijbel is het Godsplan bloot te leggen.
Dat plan wordt gevonden in de continue lijnen van de Bijbel (‘whole of
scripture’), niet in geïsoleerde verzen die uit hun context worden gehaald. De fragmenten die handelen over homoseksualiteit zijn incidenteel
en beperkt. Bovendien moeten ze in hun historische context worden geplaatst. Vaak brengt die historische context namelijk bijzondere nuanceringen aan bij wat er eigenlijk wordt bedoeld met bepaalde
uitspraken. Ik ga hier niet in op de summiere Bijbelverzen die aan de kwestie
homoseksualiteit worden besteed. Wel verwijs ik graag naar het interessante
boek Adam en Evert (http://www.adamenevert.nl/).
Graag sluit ik me tevens aan bij de woorden van wijle pater Jan van Kilsdonk SJ
dat homoseksualiteit wellicht moet worden beschouwd als een variatie op de
eigenlijke schepping. Iets dat dus niet zo bedoeld is maar daarmee nog niet
onwenselijk. Een andere jezuïet, de recent overleden kardinaal Martini, opperde
zowel tijdens zijn werkzame leven als in zijn laatste levensdagen dat de Kerk
haar positie richting homoseksualiteit moet heroverwegen. Is het, zo opperde de
kardinaal, niet beter wanneer ook homo’s worden gestimuleerd tot een
liefdevolle monogame relatie waarbij trouw aan elkaar en oprechte liefde wordt
vormgegeven? In recente encyclieken en commentaren heeft ook de paus aangegeven
dat voortplanting als hoofddoel van het huwelijk tekort doet aan de
oprechte liefde die man en vrouw voor elkaar hebben. Het huwelijk is meer dan voortplanting.
Dat laat ook een opening richting acceptatie van liefdevolle monogame
homorelaties. Daarbij zou het mijn voorkeur verdienen wanneer het traditionele
huwelijk iets blijft voor man en vrouw. Een kerkelijke zegening van
een duurzame monogame relatie tussen twee mannen dan wel vrouwen die gelijk de
morele kerkelijke verwachtingen voor hetero’s hun relatie vorm geven zou wel
een grote persoonlijke wens van me zijn. Die constructie doet mijn inziens het meeste recht aan de uniciteit van
beide liefdesvormen.
Tenslotte hecht ik eraan te melden dat ik het veelzeggend vind dat de vier
Evangelies niets vermelden over homoseksualiteit. Jezus had een veel
belangrijkere boodschap te melden: God houdt van ons allemaal zonder terughoudendheid.
Deze liefde zou ons moeten inspireren de ander lief te hebben als onszelf. Dat
is een prachtige boodschap. Wellicht goed wanneer de paus dié boodschap iets
meer centraal laat staan in belangrijke toespraken zoals deze. Dat neemt niet
weg dat we als katholieken alert moeten zijn voor de grove verdraaiingen die de
media nogal snel lijkt te hebben inzake visies van de paus.
deze bedoelde ik:
BeantwoordenVerwijderen“Maar de Kerk geeft er zich ook rekenschap van dat veel mannen en vrouwen een homoseksuele geaardheid bezitten. Homoseksuelen moeten met respect en fijngevoeligheid behandeld worden. We moeten elke vorm van onrechtvaardige discriminatie vermijden.”
http://www.rkk.nl/actualiteit/2009/detail_objectID698363_FJaar2009.html
http://www.rkk.nl/actualiteit/2012/detail_objectID741921_FJaar2012.html
Bedankt Hans voor dit stuk! De manier waarop je het geschreven hebt biedt een hoop aanknopingspunten om het gesprek op een goede manier te voeren.Goede communicatieve vaardigheden en persoonlijke 'commitment' zijn voor een politicus erg belangrijk en met een dergelijk stuk laat je m.i. in ieder geval zien dat je dat in huis hebt. Mijn complimenten dus!
BeantwoordenVerwijderenNog even los of de paus dit op een goede manier heeft gecommuniceerd, of dat zoiets überhaupt mogelijk is met zo'n beladen onderwerp, ik kan niet anders dan eerlijk zeggen dat de logica het mij gebiedt om het met hem eens te zijn. Ik vond dit wel een sleuteltekst in je betoog:
"In recente encyclieken en commentaren heeft ook de paus aangegeven dat voortplanting als hoofddoel van het huwelijk tekort doet aan de oprechte liefde die man en vrouw voor elkaar hebben."
Ik weet niet precies aan welke teksten je refereert en uiteraard is het zo dat een huwelijk dat alleen om voortplanting draait, vast geen prettig huwelijk is, maar feit blijft nog steeds dat voortplanting hetgeen is wat een huwelijk in de kern definieert. Vergelijk het maar met een telefoon, die kan van goede of juist slechte kwaliteit zijn, er kunnen veel functies opzitten of juist weinig, maar als je er niet mee kan bellen, dan is het geen telefoon meer.
Als je de zaken immers terug brengt naar een heel abstract niveau, dan lijken me de hoofdlijnen duidelijk: Het twistpunt gaat hier om seksuele betrekkingen. Het gaat níet om liefde, over duurzame vriendschappen of sociaal-fiscale regelingen tussen twee (of meerdere) personen. Het lijkt me wel goed om dat te onderscheiden. Nu, heel theoretisch beredeneerd zijn 'seksuele betrekkingen' een gewild en dus schaars 'goed'. Er zijn grofweg twee denklijnen mogelijk om dit 'goed' zo eerlijk mogelijk te verdelen; beperking enerzijds en uitbreiding anderzijds. De twee extreme 'polen' zouden dus zijn dat je óf seksualiteit voor iedereen verbiedt, of idealistischer, dat iedereen zich onthoudt, óf dat je het iedereen toestaat om zijn/haar seksuele voorkeuren te kunnen praktizeren. Beide 'polen' zijn logischerwijs onhaalbaar. Bij de eerste optie sterven we allemaal uit en de tweede optie ontaardt, tenminste consequent doorgeredeneerd, in grenzeloos egoisme, chaos, anarchie en uiteindelijk een oorlog van allen tegen allen. Want er is altijd wel weer een seksuele voorkeur te bedenken die buiten de boot valt en er dienen toch altijd weer grenzen gesteld teworden die dan weer als arbitrair worden beschouwd.
De Kerk gaat dus dicht tegen de ene pool aanzitten en stelt als ideaal (en dan heb ik het niet over wat toegelaten is) dat elke geslachtsdaad op voortplanting gericht moet zijn en dat men voor de rest zichzelf onthoudt. Op zich is dat ook het meest eerlijke. Het verschil tussen gehuwden en celibatair levenden is dan niet zo groot en ook het verschil tussen gehuwden met een heteroseksuele voorkeur en zij met een andere voorkeur is minder groot. Immers; de eerste mógen niet zo vaak en de tweede hóeven niet zo vaak. Dat is een ideaal dat zeker in dit tijdperk, in onze samenleving als érg hoog gegrepen wordt beschouwd. Maar kijk eens naar de Bergrede? Ál die idealen daarin liggen toch vrij hoog? De Kerk doet in mijn optiek, zeker tegenwoordig, volgens mij helemaal niet zo moeilijk als dat ideaal niet (helemaal) wordt gehaald. Er is altijd genade en men probeert altijd te kijken naar wat er wél is.
-wordt vervolgd hieronder-
-vervolg-
BeantwoordenVerwijderenHet wordt iets anders als het ideaal zélf aangetast wordt, en dat is waar het om gaat. Men gaat toch ook niet de Bergrede bijstellen? Als men het homohuwelijk zou goedkeuren (het kán theologisch ook niet), dan gaat men een principiële grens over, wordt voortplanting en huwelijk feitelijk van elkaar losgekoppeld en is men logisch gezien op weg naar de ándere hierboven geschetste ‘pool’. Dát is de uiteindelijke consequentie, al zijn er nog vele ‘redelijke’ tussenstations voordat men daar belandt. Vergelijk het maar met discussies rondom abortus. De voorstanders van abortus bepleitte hun zaak in het verleden met schrijnende gevallen, en wélk moreel systeem je ook hanteert, er zijn áltijd schrijnende gevallen. In de wet staat ook nog steeds dat abortus provocatus alleen in geval van nood is toegestaan. Maar als je éénmaal een ‘harde grens’ bent overgegaan, dan schuiven ‘zachte criteria’ steeds verder op. Inmiddels hebben we 30000 ‘noodsituaties’ pér jaar…
Ik kan de denklijn van kardinaal Martini wel volgen uiteraard. Iedereen kent wel een homostel dat monogaam leeft en waar de kern van van de verhouding liefde is. Moraaltheologisch is het misschien net zo veel of net zo weinig afwijkend van het ideaal als een huwelijk waarin men condooms gebruikt. Maar ik denk toch dat er nadelen aan kleven als je zoiets op grotere schaal ver-institutionaliseert. Laat ik daar een voorbeeld bij geven dat mezelf betreft. Wél zo eerlijk lijkt me, want deze discussie raakt ook jou persoonlijk.
Toen ik een jaar of twintig was en ik, dat is bepaald een eufemisme, nog niet zoveel met het katholiek geloof bezig was, had ik veel wisselende seksuele contacten. Ik zag er het probleem niet zo van in, zeker niet als mijn bedpartners daar net zo over dachten. Het zou de situatie ook tekort doen als men zou stellen dat we elkaar louter als genotsobjecten zagen, dat element zat er zeker ook in, maar er was ook wel sprake van oprechte vriendschap en interesse in elkaar. Wel; wat nu als je ouder wordt en daar meer over gaat nadenken? En dat in een maatschappij waarin je seksuele voorkeur als heel bepalend wordt gezien voor je identiteit? Dan zou het toch helemaal niet zo vreemd zijn dat je op de conclusie uitkomt dat je ‘polygaam geaard’ bent? En dat er andere mensen zullen zijn die misschien op dezelfde conclusie zijn uitgekomen?
Vandaar dat ik zo mijn vragen heb bij het begrip ‘geaardheid’ en dat ik denk dat het dééls een construct is. Ik heb wel eens aan oudere priesters gevraagd hoe men dat vroeger zag. Zij hadden het idee dat een groot deel, waarschijnlijk het merendeel, weliswaar een seksuele voorkeur hadden voor mannen, maar fysiek gezien best in staat waren om seksuele betrekkingen met een vrouw te hebben. Slechts een klein deel was daar echter ook fysiek niet toe in staat én dat waren dan de mensen bij wie homoseksualiteit als een ziekelijke afwijking werd gezien. Tenminste, áls ze in een huwelijk zaten, want psychische aandoeningen werden en worde altijd als syndromen gepercipieerd. Natuurlijk, ook dat is maar een tijdsbeeld en honderd jaar daarvoor dacht men er nog weer anders over.
Daarom ben ik het ook wel eens met pater van Kilsdonk. Ik denk dat ál die dingen die op –filie eindigen een gave zijn die niet helemaal juist gericht is. Niet zolang geleden had je bijvoorbeeld die serie ‘Will and Grace’ en dat gaf wel een beeld van iets wat je in het dagelijks leven ook veel tegenkomt. Vrouwen die een homo als ‘beste vriend’ hebben. In een situatie waarin een huwelijk vooral draait om voortplanting en seksualiteit een kleinere rol heeft, zouden dit hele goede huwelijken kunnen zijn.
Dit lijkt me wel een aardig voorzetje voor een goed inhoudelijk gesprek.
Je verdedigt dus gewoon discriminatie van homo's. Het is niet mijn God waar je het over hebt.
BeantwoordenVerwijderenNa zo'n stuk je er met een makkelijke oneliner ervan af maken getuigt m.i. op z'n minst van onwelwillendheid. Geef liever een inhoudelijke reactie waar mijn argumentatie spaak loopt.
VerwijderenWe verschillen in de basis zo van inzicht over wat God met mensen en de wereld wil, daar is geen beginnen aan. Die hele vraag over (homo) seksualiteit waar veel katholieken zo mee worstelen, zegt vooral van alles over zich zelf, maar zo weinig over geloof en de omgang met mensen. Voor God is iedereen gelijk, zijn relaties gelijk en dat hele concept van heteroseksualiteit, voortplantingsdrang, monogamie en al die dogma's meer - dat is in mijn ogen allemaal scherpslijperij en vertwijfeling van zielen die met zichzelf aan het worstelen zijn. Hij is gewoon van de liefde en laat ons daar lekker vrij in en dan heb je helemaal niet zoveel woorden en kersttoespraken nodig.
BeantwoordenVerwijderenIk begrijp, respecteer en waardeer tot op zekere hoogte de bijdrage van de Paus wat betreft de man-vrouw verhoudingen. Waar ik problemen mee heb is dat hij de positieve bijdrage van de sociale wetenschappen met betrekking tot diezelfde man-vrouw verhouding en het concetp 'gender' lijkt te negeren en zelfs te diaboliseren.
BeantwoordenVerwijderenHij zegt: " These words lay the foundation for what is put forward today under the term “gender” as a new philosophy of sexuality. According to this philosophy, sex is no longer a given element of nature, that man has to accept and personally make sense of: it is a social role that we choose for ourselves, while in the past it was chosen for us by society. The profound falsehood of this theory and of the anthropological revolution contained within it is obvious. People dispute the idea that they have a nature, given by their bodily identity, that serves as a defining element of the human being. "
Er zijn weinig feministen of sociale wetenschappers die vinden dat een mens alleen een sociale constructie is. Juist het idee van een sociale construcie is een nuttige bijdrage ten behoeve van het begrijpen van de moeilijkheden rondom kwesties van seksualiteit, cultuur en samenleving.
Na alle mediahype heb ik de toespraken van de paus zelf gelezen en waar ik mee worstel is dat dat hij andere huwelijksvormen dan het traditionele huwelijk a 'serious harm for justice and peace' boemt. Tuurlijk, we kunnen van mening verschillen over het homohuwelijk of andere relatievormen dan het traditionele huwelijk, maar waarom is het een bedreiging voor vrede en rechtvaardigheid? Ik ben zeer geïnteresseerd in andere visies voor hoe ik dit kan lezen maar na een paar keer lezen kom ik hier steeds op uit.
BeantwoordenVerwijderenWat absoluut heel kwalijk is dat de paus onlangs de Oegandese parlementsvoorzitter heeft ingezegend, de vrouw die Oeganda de 'kill the gays' wet als 'kerstcadeau' beloofde. Een wet die in sommige gevallen de doodstraf voor homoseksuelen zal invoeren. Hoe valt de inzegening van een politica die dit beoogt te rijmen met christelijke principes?!
Hallo KK, ja ik worstel ook met dat issue. Het idee is dat andere visies de traditionele visie fundamenteel ondermijnen door het te relativeren. Een goede poging tot een nadere uitleg wordt in zijn preek van vandaag gegeven, het is echter een uitleg waar veel haken en hogen aan zitten en een stuk wat weer een hoop vraagtekens oproept.
VerwijderenOver de zegening (niet inzegening) van de Oegandese parlementsvoorzitter, dit zie je onterecht als een goedkeuring van haar beleid - zie ook de goede uitleg van InCaelo hierover http://incaelo.wordpress.com/2012/12/16/does-the-pope-support-the-killing-of-gays/